ULUBIEŃCY | Dawno, Dawno Temu

       Wybaczcie mi tak długą nieobecność, ale nadmiar obowiązków trochę mnie przytłoczył. Znalazłam jednak wolną chwilę - głównie dlatego, że mam wolne w pracy i jestem chora - by coś dla was napisać. Postaram się wrócić do regularnego pisania, choć nie wiem jak to będzie, gdyż jesteśmy przed Świętami, a w pracy jest niezłe zamieszanie związane z Gwiazdką i wyprzedażami. 

       Ale nie o tym przyszłam wam dziś opowiedzieć. A mianowicie o jednym z moich ulubionych seriali, jakim jest Dawno, Dawno Temu (org. Once Upon A Time). W niedzielę (6.12) wyemitowano finałowy odcinek tej części piątego sezonu (od aut. Sezony Dawno, Dawno Temu są dzielone na część A i część B. Każda część ma po 11-12 odcinków, a cały sezon 22-23, jednak obie części sezonów nawiązują do siebie) i to głównie przez to odczułam potrzebę napisania o tym serialu. Bowiem wydarzyły się takie rzeczy, że najpierw ryczałam jak bóbr i smarkałam do chusteczki, a chwilę potem chciałam rozszarpać jedną z postaci. 

       Jednak nie chcąc spoilerować zbytnio, tym którzy mają styczność z tym serialem pierwszy raz, po prostu opowiem jak zaczęła się cała historia. A rozpoczęło się całkiem przeciętnie, jak wszystkie wspaniałe historie osadzone w tak zwanym modelu urban fantasy. 

Kolorowa, pachnąca i wesoła jesień, czyli jak się na dać chandrze.

      Zdaję sobie sprawę, że na wielu blogach pojawią lub pojawiły się podobne posty, ale miałam potrzebę napisania swojego. Bowiem jesień na dobre zagościła za oknem, a w ponure i deszczowe dni chandra może dopaść bardzo łatwo i nie odczepić się tak szybko. Jak więc temu się nie dać? Jest na to kilka sposobów. 

      Dobra książka to podstawa, moim zdaniem. Jeśli zapewnimy sobie pierwszorzędną lekturę na jesienne dni, to nawet szare chmury i słota nie będą nam straszne. Wystarczy sięgnąć po coś przyjemnego, miłego, co poprawi nam humor oraz nastrój. Ja obecnie jestem zanurzona w Olimpijskich Herosa Ricka Riordana. Choć nie ukrywam. Udało mi się połączyć przyjemne z pożytecznym, gdyż mam zamiar pisać pracę licencjacką z tych książek.

JUSTYNA MÓWI | Mitologia według Riordana.

      Rick Riordan, jeden z moich ulubionych autorów, najwyraźniej ma sentyment i nie potrafi rozstać się z Percym. Oczywiście nie ma w tym nic złego, bo nam – czytelnikom – też ciężko żegnać postaci, do który przywiązaliśmy się. Zatem, gdy tak poczytny autor, jak Riordan, ogłasza, że napisze kolejną serię w świecie Obozu Herosów, należy zrobić tylko jedną rzecz – skakać z radości. 

       21 października polską premierę ma długo wyczekiwana pierwsza część Magnusa Chase'a – Miecz Lata. Książka jeszcze nie wyszła, a Riordan już ogłosił swój następny projekt, którym będzie pięciotomowa seria, opowiadająca o Apollonie. I tak. Ponownie spotkamy się z Annabeth, Percym i całą tą nieokrzesaną zgrają. 

      Seria ma opowiadać o perypetiach Apollona, który został zamieniony w człowieka, gdyż – krótko mówiąc – nieźle rozzłościł Zeusa. Bóg piękna oraz wróżbiarstwa zostaje zamieniony w śmiertelnego, szesnastoletniego chłopca i zesłany do Nowego Jorku, gdzie ląduje w śmietniku. Jak każdy dobrze szanujący się bóg ma wielu wrogów i niewielu przyjaciół, a ci swój czas spędzają na Obozie Herosów. Będzie potrzebował ich pomocy, by przetrwać w śmiertelnym świecie i odzyskać swoje boskie moce.